Эки балалуу болсок дагы келинчегимди сүйө албай келем...
Биздин баш кошконубузга төрт жыл болду. Кудайга миң мертебе шүгүр, ортобузда эки наристебиз бар. Бирок жүрөгүмдүн бир бурчун эзген сырды эч кимге айта албайм. Келинчегим мени жүрөгү менен сүйөт, муну анын көз карашынан, камкор мамилесинен күн сайын сезем. Мен болсо аны сыйлайм, урматтайм, бирок ошол түбөлүк сүйүү деген сезимди таппай келем.
Башында жаңы таанышкан кезде «өзүңөр чечкиле» деген сөзгө карабай, ортого түшкөн бирөөлөрдүн кебин эки кыла албай, макулдугумду берип салганым азыр да эсимден кетпейт. Өз чечимимди өзүм чыгара албаганыма ичимден күн сайын өкүнөм. Келинчегим бул туюмду сезип жүргөнүн да байкайм. Бирок унчукпайт, мен да ачык айта албайм. Эки баланын атасы болгонума карабай, жүрөгүмдөгү ошол боштук мени кыйнап келет.
Бектур
"Азия Ньюс" гезити
