Кырк жаштагы аялдын махабаты
Кээ бир адамдарды убакыт алыстатат, бирок жүрөктөн өчүрө албайт экен. Жылдар өтөт, жашоо өзгөрөт, ар ким өз жолуна түшөт. Бирок жүрөктүн бир бурчунда эч кимге айтылбаган, эч ким баса албаган бир эски из калат тура...
Мен аны менен акыркы жолу көрүшкөнүмө жыйырма жылга жакын убакыт өтүптүр. Ошондон бери экөөбүздүн жашообуз эки башка нукта агып, ар ким өз турмушу менен алек болдук. Ал мырзаны эстебеген күндөрүм деле болгон чыгар. Бирок унуттум деп айта албайм.
Бир күнү анын телефон номерин тааныштарым аркылуу таап алдым. Телефондун ары жагынан анын үнүн угууга колум жеттиби же жетпедиби? Өзүм да билбейм. Көпкө чейин номерди карап туруп, акыры чалдым.
-- Алло...
Ошол бир ооз сөздөн кийин жүрөгүм бир башкача согуп кетти. Жыйырма жыл мурдагы үн... өзгөрбөгөндөй сезилди.
Мен да баягы адатым менен:
-- Бул мен... - дедим.
Ал унчукпай калды.
Ошол жымжырттыктын ичинде канча жыл, канча сагыныч, айтылбай калган канча сөз жатканын ошол учурда гана сездим. Өзүм да ыңгайсыз болуп, телефонду коюп салайын деп турганымда, аркы беттен анын күлгөнү угулду...
Көрсө, менин «бул мен» деген эки эле сөзүм анын эсинде жыйырма жыл бою сакталыптыр.
Ал мага бул сөздү кайра бир күнү угам деп күтүп жүргөнүн айтты. Көп өтпөй дарегимди сурады. Көпкө күттүргөн жок. Мен айткан жерге өзү келип калды.
Эшиктен кирип келгенде экөөбүз бир азга бири-бирибизге тигиле карап туруп калдык. Убакыт бизди аяган эмес экен. Экөөбүз тең өзгөрүптүрбүз. Жүздөрүбүздө жылдардын изи бар. Бирок анын көздөрү... Баягыдай эле.
Ошол көз караштан кийин экөөбүздүн ортобуздагы жыйырма жыл бир заматта жок болуп кеткендей болду. Кээде адамдын жүрөгүндө убакытка баш ийбеген сезимдер болот экен. Аларды жылдар да, аралык да, турмуштун түйшүгү да жеңе албайт тура.
Балким, бизди кайра жолуктурган да жөн гана кокустук эмес чыгар. Бүтпөй калган бир окуяны тагдыр кайра улантып жаткандыр...
Ошондон бери бат-баттан жолугуп калдык. Күн сайын сүйлөшөбүз. Мурун айтылбай калган сөздөрдү эми бири-бирибизге айтып жатабыз. Өткөн жылдарды эскеребиз, бүгүнкү жашообузду бөлүшөбүз. Кээде сүйлөшүп отуруп... «Ушул сөздөрдүн баарын эмне үчүн мынча жыл күттүк?» деп таң калам.
Эгер бул дүйнөдөгү жолубуз канчага чейин уланарын убакыт көрсөтсө, мен ага каршылык кылгым келбейт. Тагдыр бизге дагы бир жолу жолугууга мүмкүнчүлүк берди. Эми алдыда эмне күтүп турганын билбейм.
Бирок адамдын жүрөгүндө бир жолу чындык менен жаралган махабат кээде өзүнөн да узак жашайт экен...
Мээрим
